Menu

Marjolein’s verhaal

De bevalling van Sten
Het is woensdagochtend 28 september als ik rond een uurtje of 5 in de ochtend wakker wordt van lichte krampjes in mijn buik. Ik had al slecht geslapen. De krampjes zijn minimaal, ik blijf nog lekker liggen en Roel gaat naar het werk. Ik ga later op de ochtend naar beneden, de krampjes houden aan maar worden nog niet erger of regelmatiger. Ik heb zelf het idee dat het weer een beetje voorweeën zijn, die had ik de afgelopen weken wel vaker. Ik ga nog rustig wat soepjes maken en invriezen. Zo rond een uurtje of 13.00 uur begint er een beetje regelmaat in te komen en af en toe worden te ook iets sterker. Ik bel de verloskundige op om toch even te overleggen. Ze adviseert me even een half uur onder de douche te gaan, mochten het echte weeën zijn dan worden ze vaak heviger van een warme douche.

Ik heb Roel gebeld, of hij een beetje op tijd naar huis kan komen omdat ik me toch niet zo lekker voel maar ik twijfel nog steeds of dit wel echt het begin van de bevalling is. Na de warme douche merk ik dat het toch wel wat doorzet, inmiddels is het een uurtje of 3 in de middag. Ik ga lekker op de yogabal zitten en ga me focussen op de ademhaling. Er komt ook wat uitstraling bij naar de rug en benen, steeds sterker heb ik het gevoel dat de bevalling toch echt wel begonnen is. Roel is om 16.00 uur thuis, dan zetten de weeën ook echt goed door. Ik focus me op mijn ademhaling door een beetje rond te lopen, te hangen en ook met name op de yogabal te zitten. We bellen rond 16.20 uur de verloskundige op dat het toch wel doorzet (om de 5 min). Inmiddels zijn de weeën sterker aan het worden maar nog steeds goed te doen. In de tussentijd geeft Roel lekker tegendruk op mijn rug tijdens de weeën en heb ik zelfs nog een kom soep gegeten. 16.55 staat Hannah voor de deur. Ze gaat kijken of ik al ontsluiting heb en ik blijk al op 4 cm te zitten. Ik word er een beetje emotioneel van, jeetje het gaat nu gewoon echt gebeuren! Haar dienst zit erop, Nanda neemt het van haar over en we spreken af dat Nanda gelijk met de start van haar dienst om 19.30 langs komt. Om 18.45 merk ik dat de weeën echt heftig worden. Ik vraag Roel om te bellen dat er iemand eerder moet komen want voor mijn gevoel zit ik wel op het punt dat we naar het ziekenhuis moeten. Overigens kan ik de weeën nog heel goed weg ademen. Nanda is er om 19.15, ze vindt dat ik nog heel ontspannen oog en dat ik de weeën goed kan beheersen. Ze gaat kijken naar de ontsluiting en ik zit al op 6 cm. We moeten nu naar het ziekenhuis. Even begin ik te twijfelen of ik dat wel wil, ik zie een beetje op tegen de autorit. Nanda vraagt goed door wat wil ik wil, ze geeft aan dat als de autorit de enige reden is, dat ze denkt dat we wel moeten gaan omdat ik de rest toch graag in het ziekenhuis wil doen. Dus we gaan er toch voor.

De autorit is niet prettig, ik kan geen goede houding aannemen maar gelukkig is het zo voorbij. In het ziekenhuis aangekomen om 19.55 krijgen we kamer 7, met bad. De weeën worden nu echt heftig en ik begin wat druk te voelen. In de rolstoel probeer ik ze weg te ademen. Nanda complimenteert me met mijn ademtechniek, ik oog zo rustig. Ik voel me ook rustig en ontspannen. De rug/been weeën blijven wel vervelend. Daarom stelt Nanda voor lekker in bad te gaan. 20.05 uur lig in bad.  Eenmaal in bad voelt het water zo fijn! Tussen de weeën door kan ik lekker achterover leunen en tijdens een wee draai ik me op mijn zij en trek ik me op aan de invalidenbeugel. Dit voelt goed. Inmiddels heb ik al 8cm ontsluiting. Zo rond 21.00 uur neemt het drukkende gevoel toe, ik mag naar de baarkruk toe die al klaar is gezet volgens mijn wens. Nanda geeft daarbij ook aan dat als ik in bad wil blijven, zij dat ook prima vindt. Eigenlijk bevalt me dat bad heel goed dus ik blijf lekker liggen. Een kwartier later mag ik van Nanda een beetje passief mee persen. Ik probeer me te focussen op het uitzetten van het ondergebied en duw dan heel licht mee. Rond 21.30 krijg ik echt persweeën. Ik adem ze rustig weg en Nanda blijft me maar complimenteren dat ik het zo goed doe. Poe, wel heftig hoor die persweeën weg ademen. Wat een oerkracht komt daar naar boven. Ik ben dan ook heel blij als ik om 21.45 actief mag gaan mee persen. De omschakeling vind ik wel even lastig, ik ben nog steeds geneigd om mee te ademen, maar ik moet juist kracht gaan zetten. Nanda coacht me hier super goed doorheen, niks geen benen in de lucht en persen. Ze begeleidt me goed in het persen vanuit mijn buik. Als ik de smaak eenmaal te pakken heb gaat het een stuk beter. Mijn bekkenbodem is best strak blijkt, dus het is even een klus om het hoofdje erdoor te krijgen, maar met een uurtje is Sten daar dan! Ik mag hem zelf pakken en op mijn borst leggen, wauw!!!! Zo bijzonder. Sten begint gelijk te huilen en ik voel me echt intens gelukkig.

Na zon 5/10 minuten moeten we wel even op bed gaan liggen, nog steeds met de navelstreng verbonden verkas ik naar het bed. Hier komt vrijwel direct de placenta. Het zit erop! Sten wordt lekker op mijn buik gelegd en ik krijg 2 hechtingen. Hij is gezond en na alle controles mogen we douchen en naar huis!

Al met al kijk ik er heel positief op terug!! Nanda deed precies wat ik wilde en had zelf goede suggesties en tips.  In het na gesprek met Nanda gaf ze aan dat ik het zo goed heb gedaan, ik oogde nog zo helder en ontspannen de hele bevalling, dat ze af en toe zelfs twijfelde of de weeën wel sterk genoeg waren. Ze vond mij en Roel een goed team, Roel was ook zo relaxed en hielp me goed met de ademhaling. De hele bevalling hing er een soort van “zen” sfeertje, wat zo prettig was. Ik ben zo blij dat ik je cursus heb gedaan, het heeft me zooo goed geholpen! Bedankt hiervoor.