Menu

Jennifer’s verhaal

Ik ben in de nacht van dinsdag op woensdag opgenomen met gebroken vliezen, een hoge bloeddruk en eiwitten in de urine. Ik had ook een band gevoel onder mijn borst. Ik had echter geen weeën. Hierom werd besloten dat ik werd opgenomen en dat we 24 uur zouden afwachten of de weeën toch zouden beginnen. Zo niet, dan werd ik donderdag ingeleid i.v.m. de hoge bloeddruk en de eiwitten in de urine.

In de nacht van woensdag op donderdag, omstreeks 02.00 uur, werd ik wakker van een wee. Ik was een beetje slaapdronken en ik had niet direct door dat dit een wee was. Maar al snel kwam er nog één en nog één. De weeën kwamen erg snel achter elkaar.
Ik heb de verpleging geroepen en ik ben toen direct naar een verloskamer gereden. Ik heb mijn vriend gebeld en ik weet eigenlijk niet meer wat ik heb gezegd, maar hij was vrij snel in het ziekenhuis ;).

Vanaf dat moment ging het erg vlot met de weeën. Volgens mijn vriend had ik er 3 of 4 in 10 minuten. Het weg ademen van de weeën ging goed. Hoewel het erg pijnlijk was en ik op een bepaald moment dacht dat ik niet meer tegen die pijn kon, bleek ik al 9 cm ontsluiting te hebben. Ik heb achteraf begrepen dat dit rond 02.45 uur/ 03.00 uur was.

Hierna kreeg ik vrij snel persdrang. Ik heb eerst nog de ontsluitingsademhaling toegepast en uiteindelijk ben ik rustig met mijn lichaam meegegaan. Ik heb wel ongeveer 2,5 uur moeten persen. Dit was zwaar en vooral voor mijn stuitje heel pijnlijk. Ik heb allerlei houdingen uitgeprobeerd. De verpleging en de verloskundige lieten mij ook helemaal zelf bepalen hoe ik ging zitten / liggen etc.

Om 06.01 uur, werd Quinn geboren en kon ik hem zelf, samen met mijn vriend, opvangen. Het was echt een prachtig moment en wat waren we trots!